Υπάρχει βιώσιμη συμφωνία με υπονόμευση των συναισθημάτων;

Σύνηθες διαμεσολαβητικό σκηνικό διαπραγμάτευσης σε διαφορά μερών που σχετίζονται με κάποιον τρόπο είναι εκείνο, κατά το οποίο ένας ή περισσότεροι εμπλεκόμενοι εξωτερικεύουν, εκτός από λογικά επιχειρήματα, τα συναισθήματά τους. "Αισθάνομαι απελπισμένος στον γάμο μας". "Νιώθω παραγκωνισμένος στην εταιρεία, με αφήνεις απέξω από τις αποφάσεις". "Αγωνιώ για τη συμφωνία, έχω χάσει τον ύπνο μου, απελπίζομαι με την πιθανότητα να μην τα βρούμε". "Αδικούμαι, νιώθω υποτιμημένος και αποξενωμένος από τη διανομή της κληρονομίας". Τέτοιες στιγμές αρκετοί νομικοί παραστάτες, ενδεχομένως ορμώμενοι από αγνή ή επαγγελματική πρόθεση, θα παρέμβουν με τον εξής τρόπο: "τι είναι αυτά τώρα...με τα συναισθήματα θα ασχολούμαστε, αν είναι δυνατόν, πάμε να μιλήσουμε λίγο λογικά να λύσουμε τα προβλήματα, είναι δυνατόν να χάνουμε χρόνο ν' ακούμε του καθ' ενός τα ψυχολογικά;".

Ού γαρ οίδασι τι ποιούσι. Πράγματι, οι δικηγόροι δεν εκπαιδευόμαστε στην ανάπτυξη συναισθηματικής νοημοσύνης, παρ' όλο που η φυσική νοημοσύνη των ανθρώπων περιλαμβάνει τη λογική αλλά και το συναίσθημα. Προγραμματισμένοι για την ενδοδικαστική αντιδικία και μόνο, στην οποία κυρίως επίκληση του νόμου και της λογικής εκδηλώνεται, αρκετοί δικηγόροι στέκονται "γυμνοί" ενώπιον της επίγνωσης της αξίας των συναισθημάτων στη διαδικασία της διαμεσολάβησης ή μιας διαπραγμάτευσης. Παρεμβάσεις όπως η παραπάνω δεν είναι μορφές δυσλειτουργικής επικοινωνίας μόνο, αλλά συνιστούν συμπεριφορές "ακύρωσης" των συναισθημάτων των συνομιλητών.

Η συναισθηματική ακύρωση συγκαταλέγεται στις συνηθέστερες μορφές ψυχολογικής κακοποίησης. Υπονομεύει την ανθρώπινη επικοινωνία, ναρκοθετεί τη διαμεσολαβητική διαδικασία. Πρόκειται για την προσπάθεια ενός ατόμου να απορρίψει, να υποτιμήσει, να αμφισβητήσει το είδος, την ένταση, την έκταση των συναισθημάτων ενός άλλου ατόμου και της εμπειρίας που το ίδιο άτομο βιώνει. Η ακύρωση των συναισθημάτων του εαυτού και των άλλων είναι μέρος της καθημερινής επικοινωνίας των περισσοτέρων ανθρώπων. "Ακυρωτικές" φράσεις λέμε ή μας λένε και "ακυρωτικές" συμπεριφορές εμφανίζουμε ή δεχόμαστε για διάφορους σκοπούς (π.χ. "Ηρέμησε". "Σταμάτα να ασχολείσαι με αυτό". "Πλάκα κάνω, αμέσως να παρεξηγηθείς". "Θα σου περάσει". "Δεν αξίζει να στεναχωριέσαι γι' αυτό". "Κάνεις την τρίχα τριχιά". "Όλα θα πάνε καλά". "Γιατί δεν το ξεχνάς απλά να πάμε παρακάτω"; "Μην άγχεσαι". "Έτσι είναι η ζωή". "Ουδέν κακόν αμιγές καλού" κ.ο.κ.).

Στο έκτο επεισόδιο της σειράς podcast "The Mediation Table" οι ομιλητές αναφέρονται στην πηγή έμπνευσης για τη συναισθηματική ακύρωση και στους τρόπους με τους οποίους σχετίζεται με τη διαμεσολαβητική διαδικασία. Γιατί η ακύρωση των συναισθημάτων των συνομιλητών συνιστά εμπόδιο στη διαμεσολάβηση; Τί ωθεί τους ανθρώπους να ακυρώνουν, να υπονομεύουν τα συναισθήματα των άλλων, των συνομιλητών τους; Ποιές επιπτώσεις έχει η συναισθηματική ακύρωση στους αποδέκτες της; Οι ομιλητές διατρέχουν δεκάδες ακυρωτικές φράσεις από την καθημερινή αλληλεπίδραση κι επικοινωνία των ανθρώπων, φράσεις που λένε, φράσεις που ακούν. Ένας διαμεσολαβητής πώς στέκεται απέναντι στη συναισθηματική ακύρωση; Γιατί χρειάζεται να γνωρίζει περί αυτής ο διαμεσολαβητής; Πώς διαχειρίζεται τη συναισθηματική ακύρωση εντός της διαμεσολαβητικής διαδικασίας; Το επεισόδιο κλείνει με την προσωπική ματιά των ομιλητών και τα εμπειριωμένα σχόλιά τους.

Το Podcast "Τhe Mediation Table" διατίθεται στις εφαρμογές Spotify, Apple Podcasts και στο YouTube.

Μπορείτε ν' ακούσετε το επεισόδιο πατώντας "κλικ" στον ακόλουθο σύνδεσμο: https://www.youtube.com/watch?v=wiZWdblRuxk&t=684s