Απόδειξη ιδιότητας δικηγόρου ΝΠΔΔ για την απαλλαγή του από την υποχρέωση προκαταβολής εισφορών (ΑΠ 1356/2024)

Δεκτή έγινε αίτηση αναίρεσης κατά απόφασης, με την οποία το δευτεροβάθμιο δικαστήριο μη νομίμως απέρριψε έφεση ως απαράδεκτη, λόγω μη προκαταβολής των δικηγορικών εισφορών (ΑΠ 1356/2024).

Συγκεκριμένα, το εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχτηκε ότι δεν αποδεικνύεται ότι ο δικηγόρος, που συνέταξε και υπέγραψε την έφεση, απασχολείτο στον εκκαλούντα Ο.Α.Ε.Δ. με σύμβαση πάγιας αντιμισθίας.

Σύμφωνα με το σκεπτικό του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου, ο ως άνω δικηγόρος του εκκαλούντος, κατά την κατάθεση της έφεσης στη γραμματεία του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, δεν κατέθεσε γραμμάτιο προκαταβολής στον οικείο δικηγορικό σύλλογο των προβλεπόμενων εισφορών ούτε υπέβαλε υπεύθυνη δήλωση, από την οποία να αποδεικνύεται ότι συνδέεται με το εκκαλούν ν.π.δ.δ. με σύμβαση πάγιας αντιμισθίας, ώστε να απαλλάσσεται από τη σχετική υποχρέωση, αλλά ούτε και η σχέση αυτή προέκυπτε από κάποιο στοιχείο του φακέλου της δικογραφίας. Ακολούθως, έκρινε την διαδικαστική πράξη της κατάθεσης του δικογράφου της έφεσης απαράδεκτη κατ' άρθρο 61§4 του Κώδικα Δικηγόρων, λαμβάνοντας υπόψη ότι η παράλειψη της προκαταβολής των εισφορών δεν είναι τυπική και δεν μπορεί να καλυφθεί μετά τη συζήτηση και πριν από την έκδοση της απόφασης ύστερα από ειδοποίηση του δικηγόρου από το δικαστήριο.

Κατά την κρίση του Αρείου Πάγου, ωστόσο, το εφετείο παρά το νόμο κήρυξε το απαράδεκτο.

Ειδικότερα, το ανώτατο δικαστήριο διαπίστωσε ότι ο εν λόγω δικηγόρος, που συνέταξε και υπέγραψε το δικόγραφο της έφεσης, αναφέρεται ως δικηγόρος του Ο.Α.Ε.Δ. στο τέλος του κειμένου του δικογράφου, αλλά και στην επαγγελματική του σφραγίδα που έχει τεθεί κάτω από την υπογραφή του μετά το τέλος του κειμένου. Από τις αναφορές αυτές της ιδιότητάς του, που έχουν και την έννοια της δήλωσης προς το δικαστήριο, προκύπτει ότι ο εν λόγω δικηγόρος απασχολείτο στο αναιρεσείον ν.π.δ.δ. με σύμβαση πάγιας αντιμισθίας κατά το χρόνο της διενέργειας της διαδικαστικής πράξης της κατάθεσης της έφεσης.

Σύμφωνα με το σκεπτικό του ανωτάτου δικαστηρίου, από τη διάταξη του άρθρου 61 του Κώδικα Δικηγόρων, κατά την οποία η συνδρομή των περιπτώσεων απαλλαγής των δικηγόρων από την υποχρέωση προκαταβολής εισφορών αποδεικνύεται με υπεύθυνη δήλωση του πληρεξούσιου δικηγόρου, προκύπτει ότι η απόδειξη της ιδιότητας του απασχολούμενου σε Ο.Τ.Α., Ο.Κ.Α. και λοιπά ν.π.δ.δ. δικηγόρου, η οποία έχει ως αποτέλεσμα την εξαίρεσή του από την υποχρέωση προκαταβολής εισφορών κατά την κατάθεση κάθε είδους ενδίκων βοηθημάτων ή μέσων και για την παράστασή του κατά τη συζήτησή τους ενώπιον των δικαστηρίων, δεν γίνεται μόνο με την κατάθεση υπεύθυνης δήλωσης, αφού ο νόμος δεν ορίζει ότι γίνεται αποκλειστικά με τον τρόπο αυτό, αλλά μπορεί να γίνει και με κάθε νόμιμο τρόπο ενώπιον του δικαστηρίου που δικάζει την υπόθεση.

Συνεπώς, εν προκειμένω κρίθηκε ότι δεν ήταν απαραίτητη, για την απόδειξη της ως άνω σχέσης του δικηγόρου, η επιπλέον δήλωση του ίδιου περιστατικού σε χωριστό έγγραφο με τη μορφή της υπεύθυνης δήλωσης, αφού η σχετική ιδιότητα μπορεί να αποδεικνύεται με κάθε τρόπο, επομένως και με δήλωση του δικηγόρου που γίνεται στο κείμενο του δικογράφου ή κάτω από αυτό.

Απόσπασμα απόφασης

Στην προκειμένη περίπτωση, με την αναιρεσιβαλλόμενη 5/2021 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Δυτικής Μακεδονίας απορρίφθηκε ως απαράδεκτη η έφεση του αναιρεσείοντος ν.π.δ.δ. με την επωνυμία "Οργανισμός Απασχόλησης Εργατικού Δυναμικού-ΟΑΕΔ" κατά α) της 96/2014 εν μέρει οριστικής και β) της 86/2018 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Κοζάνης, με την οποία έγινε εν μέρει δεκτή η από 27/8/2009 αγωγή των αρχικών πέντε εναγόντων-αναιρεσίβλητων, με την αιτιολογία ότι ο δικηγόρος του εκκαλούντος, κατά την κατάθεση αυτής στη γραμματεία του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, δεν κατέθεσε γραμμάτιο προκαταβολής στον οικείο δικηγορικό σύλλογο των προβλεπόμενων εισφορών και δεν υπέβαλε υπεύθυνη δήλωση, από την οποία να αποδεικνύεται ότι συνδέεται με το εκκαλούν ν.π.δ.δ. με σύμβαση πάγιας αντιμισθίας, ώστε να απαλλάσσεται από τη σχετική υποχρέωση, ούτε η σχέση αυτή προέκυπτε από κάποιο στοιχείο του φακέλου της δικογραφίας, επομένως η διαδικαστική πράξη της κατάθεσης του δικογράφου της έφεσης είναι απαράδεκτη κατ' άρθρο 61§4 του Κώδικα Δικηγόρων, δεδομένου ότι η παράλειψη της προκαταβολής των εισφορών δεν είναι τυπική και δεν μπορεί να καλυφθεί μετά τη συζήτηση και πριν από την έκδοση της απόφασης ύστερα από ειδοποίηση του δικηγόρου από το δικαστήριο. Όπως προκύπτει, όμως, από το δικόγραφο της από 12-3-2019 έφεσης του αναιρεσείοντος Ο.Α.Ε.Δ., που επιτρεπτώς επισκοπείται κατ' άρθρο 561 § 2 ΚΠολΔ ως διαδικαστικό έγγραφο, ο δικηγόρος Γεώργιος Πασσίδης, που συνέταξε και υπέγραψε αυτό, αναφέρεται ως δικηγόρος του Ο.Α.Ε.Δ. στο τέλος του κειμένου του δικογράφου, αλλά και στην επαγγελματική σφραγίδα του, που έχει τεθεί κάτω από την υπογραφή του μετά το τέλος του κειμένου. Από τις αναφορές αυτές της ιδιότητάς του, που έχουν και την έννοια της δήλωσης προς το δικαστήριο, προκύπτει ότι ο εν λόγω δικηγόρος απασχολείτο στο αναιρεσείον ν.π.δ.δ. με σύμβαση πάγιας αντιμισθίας κατά το χρόνο της διενέργειας της διαδικαστικής πράξης της κατάθεσης της έφεσης, επομένως δεν ήταν απαραίτητη, για την απόδειξη της ως άνω σχέσης του, η επιπλέον δήλωση του ίδιου περιστατικού σε χωριστό έγγραφο με τη μορφή της υπεύθυνης δήλωσης, αφού η σχετική ιδιότητα μπορεί να αποδεικνύεται με κάθε τρόπο, κατά τα προαναφερθέντα στη μείζονα σκέψη, επομένως και με δήλωση του δικηγόρου που γίνεται στο κείμενο του δικογράφου ή κάτω από αυτό. Κατά συνέπεια το Εφετείο, που με την προσβαλλόμενη απόφασή του δέχτηκε ότι δεν αποδεικνύεται ότι ο δικηγόρος, που συνέταξε και υπέγραψε την έφεση, απασχολείτο στον εκκαλούντα Ο.Α.Ε.Δ. με σύμβαση πάγιας αντιμισθίας, και ακολούθως απέρριψε την έφεση ως απαράδεκτη λόγω μη προκαταβολής των δικηγορικών εισφορών, παρά τον νόμο κήρυξε απαράδεκτο, και είναι βάσιμος ο σχετικός τέταρτος λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο ο αναιρεσείων προβάλλει πλημμέλεια της προσβαλλόμενης απόφασης από τον αρ. 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ με την ανωτέρω αιτίαση.

Δείτε αναλυτικά την απόφαση στο areiospagos.gr.