Διαφήμιση

Παράνομη εισαγωγή και διακίνηση ποτών: Στοιχειοθετείται το αδίκημα της λαθρεμπορίας (ΟλΑΠ 4/2025)

Δεν ήταν αναγκαίο να διευκρινίζεται στην καταδικαστική απόφαση αν τα αλκοολούχα ποτά είχαν εισαχθεί από κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή από χώρα εκτός αυτής

paranome-eisagoge-kai-diakinese-poton-stoikheiotheteitai-to-adikema-tes-lathremporias-olap-42025

Η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου επέλυσε το ζήτημα που είχε τεθεί με την παραπεμπτική υπ’ αρ. 789/2024 απόφαση του δικαστηρίου, εάν με την εισαγωγή των περιγραφόμενων στο άρθρο 53 του Τελωνειακού Κώδικα προϊόντων, που υπόκεινται στον ειδικό φόρο κατανάλωσης, από χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, χωρίς την καταβολή των τελών εισαγωγής, διαπράττεται λαθρεμπορία ή απλή τελωνειακή παράβαση (ΟλΑΠ 4/2025).

Στην περίπτωση κατά την οποία η εισαγωγή των περιγραφόμενων στο άρθρο 53 του τελωνειακού κώδικα προϊόντων (ενεργειακά προϊόντα, ηλεκτρική ενέργεια, αλκοόλη, αλκοολούχα ποτά και βιομηχανοποιημένα καπνά) που υπόκεινται στον ειδικό φόρο κατανάλωσης, από χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αποτελεί τελωνειακή παράβαση, τότε για την πληρότητα της αιτιολογίας της καταδικαστικής για το αδίκημα αυτό απόφασης απαιτείται η αναφορά της χώρας προέλευσης των ως άνω εμπορευμάτων.

Η Ολομέλεια έκρινε ότι ορθώς ο κατηγορούμενος καταδικάστηκε από το δικαστήριο της ουσίας για το αδίκημα της λαθρεμπορίας.

Πιο συγκεκριμένα, κατά την κρίση της Ολομέλειας, δεν ήταν αναγκαίο να διευκρινίζεται αν οι ποσότητες αλκοολούχων ποτών για την κατοχή των οποίων καταδικάστηκε ο αναιρεσείων είχαν εισαχθεί από κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή από χώρα εκτός αυτής. Και τούτο, διότι η διακίνηση των εν λόγω ποσοτήτων αλκοολούχων ποτών, που υπόκεινται σε ειδικό φόρο κατανάλωσης (άρθρα 53 και 54 του ν. 2960/2001) από οποιοδήποτε κράτος μέλος της EE και αν προέρχονταν, δεν περατώθηκε με κανονικό τρόπο, αφού είχαν διακινηθεί στο εσωτερικό της χώρας χωρίς να έχουν τηρηθεί οι διατυπώσεις των διατάξεων του άρθρου 57 παρ. 1, 2 και 3 του ν. 2960/2001, όπως ίσχυαν κατά την ένδικη χρονική περίοδο, ο δε κατηγορούμενος εν γνώσει της παρατυπίας τις κατείχε στην Ελλάδα με σκοπό τη διαφυγή της καταβολής των οφειλόμενων φόρων και, ειδικότερα, του ειδικού φόρου κατανάλωσης και των λοιπών επιβαρύνσεων.

Συνεπώς, η πράξη του κατηγορουμένου, για την οποία αυτός κρίθηκε ένοχος, ποινικώς χαρακτηρίζεται και τιμωρείται ως λαθρεμπορία και δεν συνιστά απλή τελωνειακή παράβαση.

Απόσπασμα απόφασης

Ακολούθως, το δικαστήριο κήρυξε ένοχο τον αναιρεσείοντα - κατηγορούμενο, για την αξιόποινη πράξη της λαθρεμπορίας, με την ελαφρυντική περίσταση του άρθρου 84 παρ. 2 α' Π Κ και τον καταδίκασε σε ποινή φυλάκισης πέντε [5] μηνών, την εκτέλεση της οποίας ανέστειλε επί τριετία, με το ακόλουθο διατακτικό: "Στις ...2016, ...2016, ...2016 και ...2016, στο ..., με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος, ενεργώντας με πρόθεση, προέβη σε πώληση εμπορευμάτων που έχουν εισαχθεί κατά τρόπο που συνιστά το αδίκημα της λαθρεμπορίας. Συγκεκριμένα, στον ανωτέρω τόπο και χρόνους, και ενώ η εταιρεία με την επωνυμία "... Ε.Ε.", της οποίας ήταν διαχειριστής, νόμιμος εκπρόσωπος και ομόρρυθμος εταίρος είχε ήδη προβεί σε παύση των εργασιών της στις ...2015, αυτός εξέδωσε τα υπ' αριθ. ...2016, ...2016, ...2016, ...2016, ...2016, ...2016 και ...2016 χειρόγραφα από το ίδιο αθεώρητο στέλεχος τιμολόγια πώλησης - δελτία αποστολής, που αντιστοιχούσαν σε πωλήσεις [σε συνέχεια παλαιοτέρων] 120, 120, 120, 120, 120, 120 και 60 φιαλών των 0,75 ml του αφρώδους οίνου αντίστοιχα, έναντι καθαρού αναγραφόμενου τιμήματος 4.00 ευρώ η φιάλη και έφεραν ετικέτες με ενδείξεις στην Ιταλική γλώσσα, προκειμένου να προσδώσει τελωνειακή νομιμοφάνεια στην κατοχή των εν λόγω εμπορευμάτων από την εταιρεία που εκπροσωπούσε και την αγοράστρια εταιρία με την επωνυμία "... ΕΠΕ", περαιτέρω δε τα εν λόγω αλκοολούχα ποτά [780 φιάλες] είχαν εισαχθεί από το εξωτερικό, κατά το έτος 2016, χωρίς να τηρηθούν οι προβλεπόμενες τελωνειακές διατυπώσεις από την αρμόδια τελωνειακή αρχή και χωρίς να καταβληθούν για αυτά οι αναλογούσες φορολογικές επιβαρύνσεις και ο Ειδικός Φόρος Κατανάλωσης, που ανέρχονται στο συνολικό ποσό των 1.135,43 ευρώ, γεγονός που γνώριζε".
6. Με αυτά που δέχθηκε το Δικαστήριο της ουσίας διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του την ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σ' αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος της κατά τα άρθρα 119 παρ.1 και 4 και 119 Α παρ. 2 του ν. 2960/2001, "παρατυπίας", η οποία τελέσθηκε από τον κατηγορούμενο με τον τρόπο που αναλυτικά περιγράφεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, με σκοπό τη μη καταβολή των φόρων και ειδικότερα του ειδικού φόρου κατανάλωσης που επιβάλλεται στα αλκοολούχα ποτά και των λοιπών επιβαρύνσεων, το οποίο (έγκλημα) κατά ρητή παραπομπή του άρθρου 119 Α παρ. 2 του ίδιου νόμου 2960/2001, χαρακτηρίζεται και τιμωρείται ποινικώς ως λαθρεμπορία και για το οποίο καταδικάστηκε ο αναιρεσείων, (β) τις αποδείξεις από τις οποίες συνήγαγε τα περιστατικά αυτά και (γ) τους συλλογισμούς με βάση τους οποίους έκανε την υπαγωγή τους στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 119 παρ. 1 και 4, 119 Α παρ. 2, 155 παρ. 1 β και 2 περ. ζ' και 157 του Ν. 2960/2001, τις οποίες ορθά εφάρμοσε και δεν παραβίασε ευθέως ή εκ πλαγίου με ελλιπή, ασαφή ή αντιφατική αιτιολογία. Οι ειδικότερες αντίθετες αιτιάσεις του αναιρεσείοντος είναι αβάσιμες, καθότι δεν ήταν αναγκαίο να διευκρινίζεται αν οι ποσότητες αλκοολούχων ποτών για την κατοχή των οποίων καταδικάστηκε, είχαν εισαχθεί από κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή από χώρα εκτός αυτής. Τούτο διότι σύμφωνα με τις εκτεθείσες παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, η διακίνηση των εν λόγω ποσοτήτων αλκοολούχων ποτών, που υπόκεινται σε ειδικό φόρο κατανάλωσης (άρθρα 53 και 54 του ν. 2960/2001) από οποιοδήποτε κράτος μέλος της EE και αν προέρχονταν, δεν περατώθηκε με κανονικό τρόπο, αφού είχαν διακινηθεί στο εσωτερικό της χώρας χωρίς να έχουν τηρηθεί οι διατυπώσεις των διατάξεων του άρθρου 57 παρ. 1, 2 και 3 του ν. 2960/2001, όπως ίσχυαν κατά την ένδικη χρονική περίοδο, ο δε κατηγορούμενος εν γνώσει της παρατυπίας τις κατείχε στην Ελλάδα με σκοπό τη διαφυγή της καταβολής των οφειλόμενων φόρων και ειδικότερα του ειδικού φόρου κατανάλωσης και των λοιπών επιβαρύνσεων.

Δείτε αναλυτικά την απόφαση στο areiospagos.gr.