Παράνομη επεξεργασία προσωπικών δεδομένων από Τράπεζα: Αρμόδια η ΑΠΔΠΧ για την επιβολή προστίμου (ΔΕφΑθ 2255/2025)

Απορρίφθηκε από το Διοικητικό Εφετείο έφεση του Ελληνικού Δημοσίου κατά ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας, κατόπιν αποδοχής της προσφυγής της τελευταίας κατά απόφασης του Υπουργείου Ανάπτυξης και Επενδύσεων περί επιβολής προστίμου λόγω παραβίασης προσωπικών δεδομένων οφειλέτη (ΔΕφΑθ 2255/2025).

Το εφετείο, ομοίως με το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, έκρινε ότι αρμόδια αρχή προς διαπίστωση της επίμαχης παράβασης, αλλά και προς επιβολή των σχετικών κυρώσεων, ήταν η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα και όχι ο Υπουργός Ανάπτυξης και Επενδύσεων.

Πιο αναλυτικά, κατά της τράπεζας εκδόθηκε απόφαση της Προϊσταμένης της Γενικής Διεύθυνσης Προστασίας Καταναλωτή του Υπουργείου Ανάπτυξης και Επενδύσεων, περί επιβολής εις βάρος της προστίμου για παράβαση της διάταξης της παρ. 4 άρθρου 4 του ν. 3758/2009.

Σύμφωνα με το σκεπτικό του δικαστηρίου, η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα είναι αρμόδια για την επιβολή του προστίμου της παρ. 1 του άρθρου 10 του ν. 3758/2009, μόνο όταν προσβάλλεται το δικαίωμα των οφειλετών - φυσικών προσώπων από τη μη νόμιμη επεξεργασία των προσωπικών τους δεδομένων εκ μέρους του ενεργούντος, στις περιπτώσεις των άρθρων 4, 6 και 8 του ν.3758/2009, ως Υπεύθυνου επεξεργασίας, κατά την έννοια του άρθρου 2 στοιχείο ζ’ του ν. 2472/1997. Αντιθέτως, η ειδικώς προβλεπόμενη, στην παρ. 4 (εδ. β ́) του άρθρου 4 του ν. 3758/2009, υποχρέωση των εταιρειών ενημέρωσης οφειλετών επικοινωνίας με τον οφειλέτη, με συχνότητα οχλήσεων όχι πέραν της μίας ανά δεύτερη ημέρα δεν άπτεται επεξεργασίας προσωπικών του δεδομένων, κατά την έννοια του άρθρου 2 στοιχ. δ ́ του ν. 2472/1997. Αρμόδιος για την επιβολή, σε βάρος των ως άνω εταιρειών, διοικητικών κυρώσεων για παράβαση της υποχρέωσης αυτής είναι, κατ’ εφαρμογήν της παρ. 1 του άρθρου 10 του ν. 3758/2009, ο Υπουργός Ανάπτυξης.

Εν προκειμένω, η αποδιδόμενη στην εφεσίβλητη εταιρεία παράβαση του άρθρου 4 παρ. 4 του ν. 3758/2009 άπτεται αποκλειστικά του δικαιώματος στην προστασία των προσωπικών δεδομένων τρίτου προσώπου και όχι της προστασίας της προσωπικότητας και της οικονομικής ελευθερίας του οφειλέτη, ούτε της διαφάνειας στις συναλλαγές των εταιρειών ενημέρωσης οφειλετών με τους τελευταίους.

Η επικοινωνία σε τηλεφωνικό αριθμό που δεν ανήκει στον οφειλέτη, αλλά σε τρίτο πρόσωπο, συνιστά επεξεργασία (συλλογή, καταχώριση, χρήση, διαβίβαση) προσωπικού δεδομένου (τηλεφωνικού αριθμού) φυσικού προσώπου (υποκείμενου δεδομένων) από την ενεργούσα εν προκειμένω ως υπεύθυνο επεξεργασίας εφεσίβλητη εταιρεία, κατά την έννοια του άρθρου 2 περ. α, γ, δ και ζ του ν. 2472/1997. Επομένως, αρμόδια αρχή προς διαπίστωση της επίμαχης παράβασης, αλλά και προς επιβολή των σχετικών κυρώσεων, ήταν, ήδη, κατά τον κρίσιμο χρόνο, κατ’ άρθρο 10 παρ. 1 του ν. 3758/2009, η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα και όχι ο Υπουργός Ανάπτυξης και Επενδύσεων.

Κατόπιν των ανωτέρω, το δικαστήριο έκρινε ότι η προσβαλλόμενη απόφαση περί επιβολής προστίμου στην εφεσίβλητη, λόγω της επικοινωνίας σε τηλεφωνικό αριθμό που δεν ανήκε στον οφειλέτη αλλά σε τρίτο πρόσωπο, εκδόθηκε αναρμοδίως από την Προϊσταμένη της Γενικής Διεύθυνσης Προστασίας Καταναλωτή του Υπουργείου Ανάπτυξης και Επενδύσεων, η δε υπόθεση πρέπει να αναπεμφθεί στην Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, ως αρμόδια αρχή για τη διαπίστωση της επίμαχης παράβασης, αλλά και προς επιβολή των σχετικών κυρώσεων.

Η περίληψη της απόφασης είναι διαθέσιμη στο adjustice.gr.