Αθέμιτη κερδοφορία: Απόρριψη προσφυγής κατά προστίμου λόγω πώλησης συσκευασιών νερού σε τιμή ανώτερη από την επιτρεπόμενη (ΔΠΑ 6830/2025)

Απορρίφθηκε προσφυγή κατά προστίμου που επιβλήθηκε βάσει της υπουργικής απόφασης για την προστασία των καταναλωτών από κρούσματα αθέμιτης κερδοφορίας σε περίοδο κρίσης που προκλήθηκε από θεομηνία που έπληξε την Περιφέρεια Θεσσαλίας (ΔΠΑ 6830/2025).

Στην συγκεκριμένη υπόθεση, κατά τον έλεγχο που διενεργήθηκε σε υποκατάστημα της προσφεύγουσας, διαπιστώθηκε ότι διατίθεντο προς πώληση 40 πολυσυσκευασίες των δώδεκα (12) φιαλών των 500 ml εμφιαλωμένου νερού, με τιμή πώλησης 2,40 ευρώ, ενώ με την Υ.Α. 80954/12.9.2023, η οποία εκδόθηκε δυνάμει της εξουσιοδοτικής διάταξης της παρ. 8 του άρθρου 54 του ν. 5045/2023, είχε ορισθεί ως ανώτατη επιτρεπόμενη τιμή πώλησης για τη συγκεκριμένη κατηγορία προϊόντων που πωλούνται στην Π.Ε. Θεσσαλίας το ποσό των 2,00 ευρώ, γεγονός το οποίο μάλιστα δεν αμφισβητεί η προσφεύγουσα.

Περαιτέρω, στο άρθρο 5 της ίδιας Υ.Α. προβλέπεται πρόστιμο για την ως άνω παράβαση, η επιβολή του οποίου δεν εξαρτάται από την επίτευξη συγκεκριμένου κέρδους από την ελεγχόμενη επιχείρηση, αλλά επιβάλλεται κατά δεσμία αρμοδιότητα των αρμόδιων οργάνων, σε κάθε περίπτωση που διαπιστώνεται ότι μια επιχείρηση διαθέτει στο καταναλωτικό κοινό στην ΠΕ Θεσσαλίας προϊόντα σε τιμή υψηλότερη από την ανώτατη καθορισμένη στο πωλούμενο είδος.

Το ύψος του προστίμου ισούται με τουλάχιστον το τετραπλάσιο του Οφέλους Υπέρ το Κανονικό (το οποίο υπολογίζεται με βάση συγκεκριμένο μαθηματικό τύπο που ορίζεται στην Υ.Α.), αλλά δεν μπορεί να είναι μικρότερο των πέντε χιλιάδων (5.000) ευρώ. Εν προκειμένω, υπολογίστηκε το Ο.Υ.Κ. σε 16,00 ευρώ και το τετραπλάσιο αυτού σε 64,00 ευρώ.

Το δικαστήριο, λαμβάνοντας υπόψη ότι το επίδικο πρόστιμο επιβλήθηκε σε βάρος της προσφεύγουσας κατά δέσμια αρμοδιότητα της διοίκησης, εφόσον πληρούνταν οι τιθέμενες από τον νόμο προϋποθέσεις, έκρινε τον ισχυρισμό της περί παραβίασης της αρχής της χρηστής διοίκησης απορριπτέο ως αβάσιμος. Ειδικότερα, το δικαστήριο επεσήμανε ότι η προσφεύγουσα δεν επικαλείται συγκεκριμένες ενέργειες της διοίκησης που της δημιούργησαν την πεποίθηση ότι κατά την πρώτη ημέρα εφαρμογής του μέτρου συγχωρούνται τυχόν αποκλίσεις. Όσα δε ισχυρίζεται περί μηχανογραφικού σφάλματος που άμεσα διορθώθηκε και περί έλλειψης δόλου ή αμέλειας κρίθηκαν απορριπτέα ως αλυσιτελώς προβαλλόμενα, διότι η επιβολή του επίδικου προστίμου ερείδεται επί αντικειμενικών δεδομένων και ανεξάρτητα από οποιαδήποτε υπαιτιότητα ή τυχόν μεταγενέστερη συμμόρφωση του παραβάτη.

Το δικαστήριο έκρινε, τέλος, ότι η προβλεπόμενη στην εν λόγω Υ.Α. κύρωση δεν παρίσταται προδήλως απρόσφορη ή δυσανάλογη του επιδιωκόμενου σκοπού, ο οποίος συνιστάται στην προστασία των καταναλωτών στην ΠΕ Θεσσαλίας που επλήγησαν κατά τον κρίσιμο χρόνο από φυσική καταστροφή. Δεδομένου ότι το ύψος του επίδικου προστίμου ανάγεται στο κατά νόμον κατώτατο όριο του πλαισίου επιμέτρησης (5.000 - 1.000.000 ευρώ), ο λόγος περί παραβίασης της αρχής της αναλογικότητας κρίθηκε απορριπτέος ως αβάσιμος.

Απόσπασμα της απόφασης είναι διαθέσιμο στο adjustice.gr.