Δεκτή αγωγή αποκτημάτων λόγω συνεισφοράς με παροχή ιδιόκτητης κατοικίας

Με την υπ' αριθ. 1786/2026 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών κρίθηκε ως συνεισφορά κατά την επαύξηση της περιουσίας του εναγομένου συζύγου, η επί 20 έτη παροχή της ιδιόκτητης κατοικίας της ενάγουσας, συνεισφορά η οποία αποτιμήθηκε σε χρήμα με βάση το μέσο όρο των μισθωμάτων που εξοικονόμησε καθ' όλη τη διάρκεια της έγγαμης συμβίωσης.

Απόσπασμα της υπ ́αριθ. 1786/2026 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών (Αποκτήματα γάμου):

"Αποδεικνύεται περαιτέρω ότι η ενάγουσα – εκκαλούσα πράγματι συνέβαλε στην επαύξηση της περιουσίας του αντιδίκου της με την παραχώρηση της ιδιόκτητης κατοικίας της στον Άλιμο Αττικής, προκειμένου αυτή να χρησιμοποιηθεί ως οικογενειακή στέγη. Πρόκειται για ένα ακίνητο, επί της οδού Κυθήρων 2α, κείμενο στον Άλιμο Αττικής, συνολικής επιφανείας 300 τ.μ. και πισίνα, με μισθωτική αξία, μεσοσταθμικά, καθ’ όλη τη διάρκεια της έγγαμης συμβίωσης των διαδίκων 3.700 ευρώ/μήνα, όπως προκύπτει από τα διδάγματα της κοινής πείρας κατ’ άρθ. 336 παρ. 4 Κ.Πολ.Δ., από τις προσκομιζόμενες αγγελίες μίσθωσης, αλλά και τις τιμές (κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας), των μισθωμάτων της περιοχής, κατά τα παλαιότερα έτη. Επομένως, ο εναγόμενος – εφεσίβλητος εξοικονόμησε δαπάνη μισθώματος επί 228 μήνες, ήτοι της συνολικής κοινής διαβίωσης των διαδίκων Χ 3.700 ευρώ/μήνα = 843.600 ευρώ συνολικά : 2 (γιατί το ήμισυ του μισθώματος βαρύνει έκαστο των διαδίκων συζύγων) = 421.800 ευρώ. Από το ποσό αυτό θα πρέπει να αφαιρεθούν τα ποσά των άνω δανείων που λήφθηκαν για τη βελτίωση της οικίας αυτής, τα οποία αποδεδειγμένα κατέβαλε ο εναγόμενος – εφεσίβλητος, εκτός από το ποσό των 63.879,91 ευρώ, που κατά τα άνω, παραμένει ανεξόφλητο. Επομένως, από το ποσό των 421.800 ευρώ, κατά το οποίο συνέβαλε η ενάγουσα – εκκαλούσα στην επαύξηση της περιουσίας του συζύγου της, με την εξοικονόμηση από αυτόν του ημίσεος του μισθώματος της συζυγικής οικίας, πρέπει να αφαιρεθεί το ποσό: α) του στεγαστικού δανείου από την «Τράπεζα Κύπρου», συνολικού ύψους 82.172 ευρώ, το οποίο εξοφλήθηκε πλήρως από τον εναγόμενο – εφεσίβλητο, β) του στεγαστικού δανείου από την «ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΑΕ», ύψους 100.000 ευρώ, το οποίο επίσης εξοφλήθηκε πλήρως από τον εναγόμενο – εφεσίβλητο, γ) από τις συμβάσεις τοκοχρεωλυτικών δανείων από την «Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος», συνολικού ύψους 80.000 ευρώ + 56.330 ευρώ, θα πρέπει να αφαιρεθεί το εξοφλημένο από τον εναγόμενο – εφεσίβλητο (136.330 ευρώ – 63.879,91 ευρώ που εξακολουθούσε να οφείλεται κατά το χρόνο άσκησης της αγωγής =) 72.450 ευρώ. Από το ποσό των 421.800 ευρώ επομένως, αφαιρουμένων των ποσών (82.172 + 100.000 + 72.450 =) προκύπτει ποσό εξ 167.178 ευρώ, κατά το οποίο πράγματι προκύπτει ότι η ενάγουσα – εκκαλούσα συνέβαλε στην επαύξηση της περιουσίας του εναγομένου – εφεσιβλήτου – συζύγου της, με την εξοικονόμηση μισθωμάτων από τον τελευταίο, απορριπτομένης ως ουσιαστικά αβάσιμης της ένστασης αυτού, περί μηδενικής, άλλως μικρότερης του 1/3 συμβολής της εναγούσας – εκκαλούσας στην επαύξηση της περιουσίας του"

Την υπόθεση χειρίστηκε ο Δικηγόρος Αθηνών, Αντώνιος Ε. Σοφιανός