Πριν και μετά τη διεθνή απαγωγή παιδιού
Ο ρόλος της διαμεσολάβησης στις διασυνοριακές οικογενειακές διαφορές
Ο ρόλος της διαμεσολάβησης στις διασυνοριακές οικογενειακές διαφορές
Η ερμηνευτική ένταση μεταξύ της αρχής της άμεσης επιστροφής και της εξαιρέσεως του άρθρου 13 της Σύμβασης της Χάγης, υπό το πρίσμα της ελληνικής αναιρετικής νομολογίας, του Κανονισμού Βρυξέλλες ΙΙα και της παιδοκεντρικής στάθμισης του πραγματικού συμφέροντος του τέκνου
Η έννοια της συνήθους διαμονής, η περιοριστική λειτουργία του άρθρου 12 § 2 της Σύμβασης της Χάγης του 1980 και η ενδοσυστημική κατανόηση του υπέρτερου συμφέροντος του τέκνου υπό το πρίσμα του Κανονισμού 2201/2003 και της σύγχρονης νομολογίας
Δικαστήριο ΕΕ: “Η αρχή ne bis in idem δεν αντιτίθεται στην έκδοση του συγκεκριμένου εντάλματος σύλληψης”
Δικαστήριο ΕΕ: «Σε μία τέτοια περίπτωση, η αρμοδιότητα δικαστηρίου κράτους μέλους επιληφθέντος αγωγής για γονική μέριμνα καθορίζεται καταρχήν από τις διεθνείς συμβάσεις»
“Δικαστήριο κράτους μέλους όπου είχε τη συνήθη διαμονή τέκνο παραμένει διεθνώς αρμόδιο και μετά την παράνομη μετακίνησή του σε τρίτη χώρα που κατέστη τόπος συνήθους διαμονής”
Ενίσχυση των δικαιωμάτων του παιδιού καθ' όλη τη διάρκεια της διαδικασίας επίλυσης διαφορών μεταξύ του διαζευγμένου ζευγαριού
Ψηφίζεται αυτή την εβδομάδα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο - Τι προβλέπει