Μη νόμιμη η επιβολή πενταετούς αποκλεισμού από άδεια διαμονής λόγω ελλιπών δικαιολογητικών ή παραίτησης από προηγούμενη αίτηση (ΔΠΑ 328/2026)

Δεκτή έγινε αίτηση ακύρωσης κατά απορριπτικής απόφασης επί αίτησης για χορήγηση άδειας διαμονής κατ’ άρθρο 193 ν. 5078/2023, η οποία είχε αιτιολογηθεί με την υπαγωγή του αιτούντος στον πενταετή περιορισμό της παραγράφου 4 του άρθρου 20 του ν. 5038/2023, με την κρίση ότι η προηγούμενη αίτησή του είχε υποβληθεί καταχρηστικώς (ΔΠΑ 328/2026).

Σύμφωνα με το σκεπτικό του δικαστηρίου, όπως συνάγεται από τη διάταξη της παρ. 4 του άρθρου 20 του ν. 5038/2023, στην περίπτωση που αποδεικνύεται από επίσημο έγγραφο αρμόδιας ελληνικής αρχής ότι πολίτης τρίτης χώρας χρησιμοποίησε ψευδείς ή παραπλανητικές πληροφορίες, πλαστά ή παραποιημένα έγγραφα ή διέπραξε απάτη ή χρησιμοποίησε άλλα παράνομα μέσα, επέρχεται ευθέως εκ του νόμου ως κύρωση η απαγόρευση υποβολής εκ νέου αίτησης για χορήγηση ή ανανέωση άδειας διαμονής πριν την παρέλευση πέντε ετών από την ημερομηνία υποβολής της προηγούμενης αίτησής του. Η κύρωση αυτή δεν επιβάλλεται με εκτελεστή διοικητική πράξη της αρχής που επιλαμβάνεται της προηγούμενης αίτησης ούτε ενσωματώνεται ως χωριστό κεφάλαιο στην απορριπτική πράξη, αλλά διαπιστώνεται από την αρχή που επιλαμβάνεται της επόμενης αίτησης, η οποία οφείλει να την απορρίψει για τον λόγο αυτόν.

Το δικαστήριο επεσήμανε, ωστόσο, ότι ως διάταξη που επιβάλλει κύρωση, πρέπει να ερμηνεύεται στενά εντός των σαφών ορίων που περιγράφονται σε αυτήν, τα οποία έχουν ως κοινή συνισταμένη τη χρησιμοποίηση παράνομων μέσων. Συνεπώς, η απόρριψη μετέπειτα αίτησης επιτρέπεται, μόνο εάν προκύπτει από επίσημο έγγραφο η χρήση παράνομων μέσων και η συνδρομή των προϋποθέσεων αυτών πρέπει να προκύπτει από την αιτιολογία της απορριπτικής πράξης. Η προηγούμενη υποβολή αίτησης με ελλιπή ή καθόλου δικαιολογητικά δεν εμπίπτει στη διάταξη αυτή, καθώς ο αλλοδαπός δεν μετέρχεται παράνομο μέσο αλλά απλώς υποβάλλει αίτηση χωρίς τα απαραίτητα δικαιολογητικά, παρά τα αντίθετα διαλαμβανόμενα στην 135260/29.4.2024 εγκύκλιο 5 του Γενικού Γραμματέα Μεταναστευτικής Πολιτικής, η οποία στερείται νομικής δεσμευτικότητας.

Στην προκείμενη περίπτωση, το δικαστήριο έκρινε ότι, εφόσον δεν αποδείχθηκε η χρήση παράνομων μέσων, ο χαρακτηρισμός της αρχικής αίτησης ως «καταχρηστικής» λόγω μη υποβολής των δικαιολογητικών, καθώς και η καταχρηστικότητα εν γένει, δεν προβλέπονται στον νόμο ως λόγοι επιβολής της κύρωσης του πενταετούς αποκλεισμού. Η μη προσκόμιση των απαιτούμενων δικαιολογητικών καθιστά το αίτημα προδήλως αβάσιμο και όχι καταχρηστικό, ενώ ούτε η υποβολή παραίτησης από προγενέστερη αίτηση επισύρει την κύρωση του πενταετούς αποκλεισμού, ανεξαρτήτως των όσων αναφέρονται στην ως άνω εγκύκλιο και σε σχετικά έγγραφα της Διεύθυνσης Μεταναστευτικής Πολιτικής, τα οποία δεν αναπτύσσουν κανονιστική δεσμευτικότητα.

Κατόπιν των ανωτέρω, η απόρριψη της αίτησης κρίθηκε μη νόμιμη, συμπαρασύροντας λόγω έλλειψης νόμιμου ερείσματος και το συνεπιβληθέν μέτρο της επιστροφής, με αποτέλεσμα την ακύρωση της προσβαλλόμενης απόφασης στο σύνολό της και την αναπομπή της υπόθεσης στη Διοίκηση για νέα νόμιμη κρίση.

Απόσπασμα της απόφασης είναι διαθέσιμο στο adjustice.gr.