Αίτηση ακύρωσης κατά πράξης περί μη συνέχισης μέτρων αστυνομικής προστασίας μάρτυρα σε ποινική δίκη (ΣτΕ 747/2026)

Ελλιπής κρίθηκε από το Συμβούλιο της Επικρατείας η αιτιολογία πράξης περί μη συνέχισης των μέτρων αστυνομικής προστασίας της αιτούσας (ΣτΕ 747/2026).

Η υπόθεση αφορά αίτηση ακύρωσης κατά πράξεων της Ελληνικής Αστυνομίας, με τις οποίες αποφασίσθηκε η παύση των μέτρων αστυνομικής προστασίας (φρούρηση κατοικίας, συνοδεία κατά τις μετακινήσεις) της αιτούσας. Τα μέτρα είχαν ληφθεί και εφαρμόζονταν για μεγάλο χρονικό διάστημα λόγω του ότι η αιτούσα είχε θεωρηθεί ως «ευπαθής στόχος» εξαιτίας της ιδιότητάς της ως ουσιώδους μάρτυρα σε ποινική υπόθεση.

Επί «ενστάσεως» που άσκησε η αιτούσα κατά της πράξης του Προϊσταμένου Επιτελείου του Αρχηγείου Ελληνικής Αστυνομίας περί παύσεως των μέτρων προστασίας της, αποφάνθηκε ο Υπαρχηγός του Σώματος ως ασκών κατά νόμο εποπτεία και έλεγχο στην κεντρική υπηρεσιακή μονάδα της Ελληνικής Αστυνομίας που είναι κατά τις ισχύουσες οργανικές διατάξεις αρμόδια για τη λήψη των μέτρων.

Αρχικά, το δικαστήριο έκρινε ότι η άσκηση διοικητικής προσφυγής, η οποία δεν αποτελεί κατά νόμο ειδική διοικητική προσφυγή ούτε ενδικοφανή προσφυγή και έχει ως αίτημα, όπως εν προκειμένω, την ακύρωση της προσβαλλόμενης πράξης, λογίζεται, σύμφωνα με το άρθρο 24 του Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας, ως ιεραρχική προσφυγή, εφόσον το όργανο που την εκδίδει υπόκειται σε ιεραρχικό έλεγχο από προϊσταμένη αρχή. Ως εκ τούτου, αρμοδίως αποφάνθηκε επί της «εντάσεως» ο Υπαρχηγός της Ελληνικής Αστυνομίας υπό την ιδιότητα του ασκούντος ιεραρχικό έλεγχο.

Ακολούθως, το δικαστήριο διαπίστωσε ότι, εφόσον κατά την εξέταση της ιεραρχικής προσφυγής έγινε νέα ουσιαστική έρευνα, η απόφαση επ’ αυτής είναι η μόνη εκτελεστή και ενσωματώνει την πράξη που είχε προσβληθεί με την προσφυγή.

Το δικαστήριο έκρινε κατά πλειοψηφία πλημμελή την αιτιολογία της μη συνέχισης των μέτρων αστυνομικής προστασίας της αιτούσας, λαμβάνοντας υπόψη ότι από την προηγούμενη απόφαση για συνέχιση των μέτρων είχε παρέλθει μικρό χρονικό διάστημα, η δε απόφαση για την παύση στηρίχθηκε στην έλλειψη ικανών πληροφοριών για ενεργό απειλή σε βάρος της αιτούσας, χωρίς ωστόσο η απειλή αυτή να αποκλείεται εκ των προτέρων και χωρίς ειδικότερη εκτίμηση των περιστάσεων που μεσολάβησαν από την προηγούμενη απόφαση σε σχέση με την εξάλειψη των κινδύνων που προ ολίγων μηνών είχε θεωρηθεί ότι επέβαλλαν την συνέχιση των μέτρων προστασίας.

Δείτε την περίληψη της απόφασης στο adjustice.gr.