Η αποποίηση κληρονομιάς δεν συνιστά παραδεκτό λόγο ανακοπής κατά ταμειακής βεβαίωσης χρεών του θανόντος (ΣτΕ 666-668/2026)

Με πρόσφατες αποφάσεις του, το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε πως η αποποίηση κληρονομιάς δεν συνιστά απόσβεση οφειλής και, συνεπώς, είναι απαράδεκτος τέτοιος λόγος ανακοπής κατά ταμειακής βεβαίωσης χρεών θανόντος εις βάρος του αποποιηθέντος (ΣτΕ 666-668/2026).

Σύμφωνα με το σκεπτικό του δικαστηρίου, κατ' άρθρο 224 παρ. 5 ΚΔΔ ως απόσβεση νοείται η εξαφάνιση της οφειλής λόγω γεγονότος λαβόντος χώρα μετά τη γέννησή της. Ως τέτοιο δεν μπορεί να νοηθεί η εξ υπαρχής έλλειψη φορολογικής υποχρέωσης, αλλά ούτε και η περίπτωση αποποίησης της κληρονομιάς του θανόντος οφειλέτη. Και τούτο, διότι ναι μεν η δήλωση αποποίησης λαμβάνει χώρα μετά τη γέννηση της οφειλής, πλην όμως, εφόσον υποβληθεί εμπροθέσμως, η κτήση της κληρονομίας αναιρείται εξ υπαρχής, θεωρούμενη ως μηδέποτε γενόμενη.

Τυχόν δε αιτιάσεις του αποποιηθέντος κληρονόμου για τον – παρά την αποποίησή του – εις βάρος του καταλογισμό χρεών από την μη επαχθείσα εις αυτόν κληρονομία, δεν προβάλλονται παραδεκτώς στη δίκη της ανακοπής κατά της ταμειακής βεβαίωσης των καταλογισθέντων αυτών χρεών, ως αφορώσες στη νομιμότητα της καταλογιστικής πράξης.