Φωτογράφηση συνοδηγού για καταγγελία παράνομης στάθμευσης: αποζημίωση για παραβίαση του ΓΚΠΔ

Παράνομη κρίθηκε από το Ανώτερο Περιφερειακό Δικαστήριο της Δρέσδης (OLG Dresden) η ανάρτηση φωτογραφίας επιβάτη οχήματος, στο πλαίσιο καταγγελίας για παράνομη στάθμευση, με το δικαστήριο να επιδικάζει στον ενάγοντα αποζημίωση ύψους 100 ευρώ λόγω απώλειας ελέγχου των δεδομένων του και να υποχρεώνει τον εναγόμενο να διαγράψει τη φωτογραφία από κάθε συσκευή και αποθηκευτικό μέσο.

Η υπόθεση αφορούσε φωτογραφία που τράβηξε ο εναγόμενος στις 28 Ιανουαρίου 2024 σε δρόμο της Λειψίας στη Γερμανία και απεικόνιζε τον ενάγοντα ως συνοδηγό σε σταθμευμένο όχημα. Η φωτογραφία αποθηκεύθηκε στο κινητό τηλέφωνο του εναγομένου και μεταφορτώθηκε μέσω της πλατφόρμας weg.li, μιας διαδικτυακής υπηρεσίας που χρησιμοποιείται στη Γερμανία για την υποβολή καταγγελιών σχετικά με παραβάσεις στάθμευσης προς τις αρμόδιες αρχές, ενώ στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκε για την υποβολή καταγγελίας σχετικά με φερόμενη παράβαση στάθμευσης. Το δικαστήριο διαπίστωσε ότι ο ενάγων ήταν αναγνωρίσιμος στη φωτογραφία και ότι το αρχείο περιείχε μεταδεδομένα, όπως χρόνο και τόπο λήψης.

Σύμφωνα με το δικαστήριο, η νομιμότητα της χρήσης της φωτογραφίας έπρεπε να εξεταστεί αποκλειστικά υπό το πρίσμα του Γενικού Κανονισμού Προστασίας Δεδομένων. Σύμφωνα με την απόφασή του, δεν υπήρχε συγκατάθεση του εικονιζόμενου προσώπου, ενώ δεν μπορούσε να εφαρμοστεί ούτε η νομική βάση του άρθρου 6 παρ. 1 στοιχ. ε’ ΓΚΠΔ περί εκτέλεσης καθήκοντος δημοσίου συμφέροντος, καθώς ο εναγόμενος ενεργούσε ως ιδιώτης.

Το δικαστήριο εξέτασε επίσης τη δυνατότητα θεμελίωσης της επεξεργασίας στο έννομο συμφέρον του άρθρου 6 παρ. 1 στοιχ. στ’ ΓΚΠΔ. Αναγνώρισε ότι η αναφορά παραβάσεων μπορεί να υπηρετεί έννομα συμφέροντα ακόμη και όταν ο καταγγέλλων δεν επηρεάζεται προσωπικά από την παράβαση, ωστόσο έκρινε ότι στην προκειμένη περίπτωση υπερίσχυαν τα δικαιώματα του ενάγοντος, καθώς φωτογραφήθηκε χωρίς γνώση του ενώ βρισκόταν στο εσωτερικό οχήματος και όχι σε δημόσιο χώρο.

Ιδιαίτερη βαρύτητα αποδόθηκε στην αρχή της ελαχιστοποίησης των δεδομένων. Κατά το δικαστήριο, ο καταγγέλλων μπορούσε να αποτυπώσει την επίμαχη κατάσταση στάθμευσης χωρίς να είναι αναγνωρίσιμος ο συνοδηγός ή, εναλλακτικά, να αποκρύψει τα χαρακτηριστικά του μέσω επεξεργασίας εικόνας. Η απεικόνιση του συνοδηγού δεν θεωρήθηκε αναγκαία, τόσο για τη διαπίστωση, όσο και για την απόδειξη της καταγγελλόμενης παράβασης.

Δεκτό έγινε και το δεύτερο αίτημα της αγωγής, αυτό που αφορούσε τη διαγραφή της επίμαχης φωτογραφίας, με το δικαστήριο να κρίνει ότι ο εναγόμενος δεν απέδειξε πως είχε διαγράψει οριστικά το αρχείο από όλες τις συσκευές και τα αποθηκευτικά μέσα που χρησιμοποιούσε, παρά το γεγονός ότι η εικόνα δεν ήταν πλέον προσβάσιμη μέσω του σχετικού συνδέσμου στην πλατφόρμα.

Ως προς την αποζημίωση, το δικαστήριο διαπίστωσε ότι η μεταφόρτωση της φωτογραφίας προκάλεσε απώλεια ελέγχου επί προσωπικών δεδομένων του ενάγοντος. Η φωτογραφία περιείχε εικόνα του προσώπου του, καθώς και δεδομένα τοποθεσίας, ημερομηνίας και ώρας, ενώ παρέμεινε προσβάσιμη στο διαδίκτυο για περίπου ενάμιση έτος. Το δικαστήριο έλαβε υπόψη ότι τα δεδομένα είχαν αναρτηθεί στους διακομιστές της εφαρμογής και ότι ο ενάγων δεν μπορούσε να γνωρίζει ποιοι είχαν αποκτήσει πρόσβαση σε αυτά ή πώς είχαν χρησιμοποιηθεί. Για τον λόγο αυτό επιδίκασε αποζημίωση ύψους 100 ευρώ για ηθική βλάβη κατά το άρθρο 82 ΓΚΠΔ.

Με την απόφασή του, το OLG Dresden υποχρέωσε τον εναγόμενο να διαγράψει τη φωτογραφία, να καταβάλει στον ενάγοντα 100 ευρώ αποζημίωση με τόκους από τις 20 Ιουνίου 2024 και να καταβάλει δικαστική δαπάνη ύψους 627 ευρώ.