Ανέγερση κατοικίας: τα συνήθη προβλήματα με εργολάβο και μηχανικό και η άμυνα του οικοπεδούχου
Του Δημητρίου Μ. Ζιαμπάρα, Δικηγόρου παρ’ Αρείω Πάγω, Διπλωματούχου Ηλεκτρολόγου Μηχανικού και Μηχανικού Υπολογιστών ΑΠΘ
Η ανέγερση ιδιόκτητης κατοικίας είναι για τους περισσότερους η σημαντικότερη επένδυση της ζωής τους και, ταυτόχρονα, ένα χαοτικό τεχνικό και νομικό εγχείρημα. Στην Ελλάδα το να χτίσεις είναι μια περιπέτεια: συνήθως οι εργολάβοι/μηχανικοί δίνουν πολύ φθηνές προσφορές για να πάρουν την δουλειά, σκοπεύοντας να βγάλουν το κέρδος τους στην διάρκεια του έργου (το ΤΕΕ, όπως και οι ιατρικοί ή δικηγορικοί σύλλογοι, δεν ασκούν κανενός είδους έλεγχο, ο καθένας είναι ό,τι δηλώσει). Ο οικοπεδούχος, τον οποίο ο νόμος ονομάζει «εργοδότη» ή «κύριο του έργου», καλείται να συνεργαστεί με δύο βασικούς συντελεστές, τον εργολάβο, ο οποίος αναλαμβάνει την εκτέλεση των εργασιών, και τον μηχανικό, ο οποίος εκπονεί τις μελέτες, μεριμνά για την έκδοση της οικοδομικής άδειας και επιβλέπει την κατασκευή. Όσο το έργο προχωρά ομαλά, ελάχιστοι σκέφτονται το νομικό πλαίσιο της συνεργασίας. Όταν όμως εμφανιστούν καθυστερήσεις, κακοτεχνίες, υπερβάσεις κόστους ή πολεοδομικές παραβάσεις, ο ιδιοκτήτης διαπιστώνει συχνά ότι δεν έχει φροντίσει εγκαίρως για τα συμβατικά και αποδεικτικά του ερείσματα. Κατά κανόνα, αυτός που θα σου προτείνει την παρανομία, είναι αυτός που θα την εκμεταλλευτεί μετέπειτα. Το άρθρο αυτό παρουσιάζει το νομικό πλαίσιο των σχέσεων, τα προβλήματα που εμφανίζονται συχνότερα στην πράξη και τους τρόπους με τους οποίους ο κύριος του έργου μπορεί να προστατευθεί.
Α. Το νομικό πλαίσιο των σχέσεων
Η σχέση οικοπεδούχου και εργολάβου είναι κατά κανόνα σύμβαση έργου κατά τα άρθρα 681 επόμενα του Αστικού Κώδικα. Ο εργολάβος αναλαμβάνει την εκτέλεση του έργου έναντι συμφωνημένης αμοιβής, οργανώνει ο ίδιος τα συνεργεία, τα μέσα και κατά κανόνα τα υλικά, ευθύνεται για το αποτέλεσμα και φέρει τον κίνδυνο του έργου έως την παράδοσή του. Διαφορετική περίπτωση είναι η αντιπαροχή, όπου ο εργολάβος αμείβεται με τη μεταβίβαση ποσοστών του οικοπέδου και μελλοντικών οριζόντιων ιδιοκτησιών, μια σύνθετη σχέση που απαιτεί συμβολαιογραφικό προσύμφωνο και αυτοτελή νομική επεξεργασία. Ο μηχανικός, από την πλευρά του, συνδέεται με τον κύριο του έργου με χωριστή σύμβαση, η οποία καλύπτει τις μελέτες και την επίβλεψη, ενώ φέρει παράλληλα και δημόσιες ευθύνες απέναντι στην πολεοδομική διοίκηση για την ορθότητα των μελετών και των δηλώσεών του. Κρίσιμο είναι να γίνει αντιληπτό ότι πρόκειται για δύο αυτοτελείς συμβάσεις, καθεμία από τις οποίες χρειάζεται δικούς της σαφείς και έγγραφους όρους.
Β. Τα προβλήματα που εμφανίζονται συχνότερα
Στην κορυφή βρίσκονται οι καθυστερήσεις. Το χρονοδιάγραμμα που συμφωνήθηκε προφορικά «περίπου για έναν χρόνο» μετατρέπεται σε εργοτάξιο δύο και τριών ετών, με τον ιδιοκτήτη να πληρώνει ενοίκιο ή δόσεις δανείου για ένα σπίτι που δεν παραδίδεται, ενώ ακραία μορφή του φαινομένου είναι η εγκατάλειψη του έργου ημιτελούς. Ακολουθούν οι κακοτεχνίες και οι ελλείψεις, υγρασίες και διαρροές, ελαττωματικές μονώσεις, αποκλίσεις από τις συμφωνημένες προδιαγραφές υλικών, ακόμη και ζητήματα στατικής επάρκειας που αποκαλύπτονται πολύ αργότερα. Ιδιαίτερη κατηγορία αποτελούν οι αποκλίσεις από την οικοδομική άδεια, δηλαδή οι αυθαίρετες κατασκευές και υπερβάσεις δόμησης, οι οποίες εκθέτουν τον ιδιοκτήτη σε πρόστιμα και σε εμπόδια κατά τη μεταβίβαση του ακινήτου, ενώ μπορούν να κλονίσουν και την ίδια τη νομιμότητα της άδειας, ζήτημα που έχουμε αναλύσει στο άρθρο μας για την ανάκληση της οικοδομικής άδειας. Συχνές είναι και οι οικονομικές διαφωνίες, με προφορικές συμφωνίες για «έξτρα» εργασίες, αιφνίδιες αξιώσεις αναπροσαρμογής της αμοιβής λόγω ανατιμήσεων και παρακράτηση του έργου ως μέσο πίεσης. Τέλος, δεν πρέπει να υποτιμάται η ασφαλιστική διάσταση, καθώς στα ιδιωτικά οικοδομικά έργα ο κύριος του έργου έχει δικές του υποχρεώσεις απέναντι στον ΕΦΚΑ για την απογραφή του έργου και τις εισφορές των απασχολουμένων, τις οποίες δεν αποσείει πλήρως ούτε η ανάθεση σε εργολάβο, ενώ ένα εργατικό ατύχημα στο εργοτάξιο μπορεί να τον εμπλέξει σε σοβαρές αστικές και ποινικές διαδικασίες.
Γ. Τα δικαιώματα του κυρίου του έργου κατά τον Αστικό Κώδικα
Ο Αστικός Κώδικας εξοπλίζει τον εργοδότη με συγκεκριμένα δικαιώματα σε κάθε φάση του έργου. Αν ο εργολάβος δεν αρχίζει εγκαίρως την εκτέλεση ή την επιβραδύνει αδικαιολόγητα, ώστε να μην είναι δυνατή η έγκαιρη περάτωση, ο κύριος του έργου δικαιούται κατά το άρθρο 686 ΑΚ να υπαναχωρήσει από τη σύμβαση χωρίς να περιμένει τον χρόνο της παράδοσης. Αν κατά τη διάρκεια της κατασκευής διαφαίνεται ότι το έργο εκτελείται ελαττωματικά ή αντίθετα προς τη σύμβαση, μπορεί να τάξει εύλογη προθεσμία συμμόρφωσης και, αν αυτή παρέλθει άπρακτη, να ασκήσει τα δικαιώματά του χωρίς να αναμένει την παράδοση, κατά το άρθρο 687 ΑΚ. Για τις ελλείψεις και τα ελαττώματα που διαπιστώνονται στο παραδοθέν έργο ισχύουν τα άρθρα 688 επόμενα ΑΚ, όπως εναρμονίστηκαν με το νέο δίκαιο της πώλησης με τον ν. 4967/2022, τα οποία παρέχουν στον εργοδότη αξίωση διόρθωσης, δικαίωμα μείωσης της αμοιβής, δικαίωμα υπαναχώρησης και, όταν το ελάττωμα οφείλεται σε υπαιτιότητα του εργολάβου, αξίωση αποζημίωσης. Κρίσιμο πλεονέκτημα για τα οικοδομικά έργα είναι η μακρά παραγραφή του άρθρου 693 ΑΚ, καθώς οι αξιώσεις του εργοδότη για ελλείψεις του έργου παραγράφονται σε 10 έτη από την παραλαβή, όταν πρόκειται για οικοδομήματα ή άλλες ακίνητες εγκαταστάσεις. Ο εργοδότης διατηρεί επίσης, κατά το άρθρο 700 ΑΚ, το δικαίωμα να καταγγείλει ελεύθερα τη σύμβαση όσο το έργο δεν έχει περατωθεί, οφείλει όμως τότε τη συμφωνημένη αμοιβή, μειωμένη κατά τη δαπάνη που εξοικονόμησε ο εργολάβος. Απέναντι στον μηχανικό, η ευθύνη θεμελιώνεται στη μεταξύ τους σύμβαση για σφάλματα των μελετών και για πλημμελή επίβλεψη, ενώ επί ζημιών μπορεί να συρρέει και αδικοπρακτική ευθύνη κατά το άρθρο 914 ΑΚ, συχνά παράλληλα με την ευθύνη του εργολάβου, όταν τα πταίσματα των δύο συνέβαλαν από κοινού στο ζημιογόνο αποτέλεσμα.
Δ. Η άμυνα στην πράξη
Η αποτελεσματικότερη άμυνα χτίζεται πριν από την υπογραφή. Η σύμβαση με τον εργολάβο πρέπει να είναι έγγραφη και αναλυτική, με πλήρη τεχνική περιγραφή εργασιών και υλικών, δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα, ποινική ρήτρα για την καθυστέρηση, τμηματικές πληρωμές που αντιστοιχούν σε πραγματική, πιστοποιούμενη πρόοδο και παρακράτηση εύλογου ποσοστού της αμοιβής έως την οριστική παραλαβή. Κάθε τροποποίηση ή πρόσθετη εργασία πρέπει να συμφωνείται εγγράφως και να κοστολογείται πριν εκτελεστεί. Κατά τη διάρκεια του έργου, ο ιδιοκτήτης οφείλει να τηρεί φάκελο με φωτογραφική τεκμηρίωση όλων των σταδίων, ιδίως των εργασιών που πρόκειται να καλυφθούν, όπως η θεμελίωση, οι οπλισμοί και οι μονώσεις, και να επιμένει σε έγγραφη επικοινωνία για κάθε ουσιώδες ζήτημα. Όταν εμφανιστεί πρόβλημα, πρώτο βήμα είναι η έγγραφη όχληση ή η εξώδικη δήλωση με σαφή περιγραφή των πλημμελειών και τακτή προθεσμία αποκατάστασης, ώστε να θεμελιωθούν με ασφάλεια τα δικαιώματα που περιγράφηκαν. Πολύτιμη είναι η τεχνική έκθεση ανεξάρτητου μηχανικού, ενώ, όταν υπάρχει κίνδυνος να αλλοιωθεί η κατάσταση του έργου, μπορεί να ζητηθεί δικαστικά συντηρητική απόδειξη με διενέργεια πραγματογνωμοσύνης. Κατά την παραλαβή, ο εργοδότης δεν πρέπει να υπογράφει ανεπιφύλακτα ούτε να εξοφλεί όσο εκκρεμούν εμφανή ελαττώματα, διότι η ανεπιφύλακτη παραλαβή με γνώση των ελαττωμάτων μπορεί να οδηγήσει σε απαλλαγή του εργολάβου, αλλά να καταγράφει ρητές και συγκεκριμένες επιφυλάξεις. Αν η συνεννόηση αποτύχει, ακολουθεί ο δικαστικός δρόμος με αγωγή, ενώ σε επείγουσες περιπτώσεις εξετάζονται και ασφαλιστικά μέτρα.
Ε. Συμπέρασμα
Η ανέγερση κατοικίας είναι έργο ζωής και δεν χωρά αυτοσχεδιασμούς. Η εμπειρία δείχνει ότι οι περισσότερες αντιδικίες δεν οφείλονται μόνο σε κακή πίστη, αλλά κυρίως σε ασαφείς συμφωνίες και σε έλλειψη τεκμηρίωσης. Μια προσεκτικά διατυπωμένη σύμβαση, συνεπής έγγραφη παρακολούθηση και έγκαιρη νομική και τεχνική συμβουλή κοστίζουν ελάχιστα μπροστά στη ζημία ενός προβληματικού έργου και δίνουν στον οικοπεδούχο αυτό που πραγματικά χρειάζεται, τη δυνατότητα να διαπραγματεύεται και να αμύνεται από θέση ισχύος. Μόνο μια πραγματικά καλή σύμβαση έχει σοβαρές πιθανότητες να μην βγει ποτέ από το συρτάρι. Από την αρχή δίνεται το μήνυμα πως θα είναι δύσκολο να σας «δαγκώσουν».
Ο Δημήτριος Ζιαμπάρας είναι δικηγόρος Αθηνών και διπλωματούχος ηλεκτρολόγος μηχανικός ΑΠΘ, ιδρυτής της δικηγορικής εταιρίας «Ζιαμπάρας Δ. και Συνεργάτες» (www.ziamparas.gr), με ειδίκευση στο δίκαιο των ακινήτων, στο διοικητικό δίκαιο και στο ηλεκτρονικό έγκλημα.