Λανθασμένη αναγραφή ιδιοκτήτη στην έκθεση αυτοψίας: ακυρώνεται το πρόστιμο ή η πράξη αφορά πρωτίστως το ίδιο το αυθαίρετο;

lanthasmene-anagraphe-idioktete-sten-ekthese-autopsias-akuronetai-to-prostimo-e-e-praxe-aphora-protistos-to-idio-to-authaireto

Ένα συχνό επιχείρημα σε προσφυγές κατά εκθέσεων αυτοψίας είναι ότι η διοίκηση ανέγραψε λάθος ιδιοκτήτη, παλαιό κύριο, επικαρπωτή αντί ψιλού κυρίου ή πρόσωπο που δεν έχει πλέον σχέση με το ακίνητο. Το ερώτημα είναι αν ένα τέτοιο σφάλμα αρκεί από μόνο του για να καταρρεύσει η διαδικασία.

Ο ν. 5306/2026 οργανώνει την έκθεση αυτοψίας πρωτίστως γύρω από το αυθαίρετο. Η ίδια η έκθεση αφορά την αυθαίρετη κατασκευή και όχι μόνο το πρόσωπο του ιδιοκτήτη, νομέα, κατόχου ή κατασκευαστή.

Αυτό σημαίνει ότι ένα σφάλμα στο όνομα δεν καθιστά αυτομάτως νόμιμη την κατασκευή. Αν η θέση, το περίγραμμα, η παράβαση και ο υπολογισμός είναι σωστά, η διοίκηση μπορεί να υποστηρίξει ότι ο πυρήνας της πράξης παραμένει έγκυρος.

Ωστόσο, η ταυτότητα του προσώπου αποκτά μεγάλη σημασία για την κοινοποίηση, την άσκηση προσφυγής και την οικονομική βεβαίωση των προστίμων. Αν η έκθεση κοινοποιήθηκε σε πρόσωπο που δεν είχε σχέση με το ακίνητο και ο πραγματικός ενδιαφερόμενος δεν ενημερώθηκε νομίμως, μπορεί να δημιουργηθεί σοβαρό δικονομικό ζήτημα.

Πρέπει λοιπόν να διακρίνονται δύο επίπεδα: άλλο η ορθότητα του χαρακτηρισμού της κατασκευής και άλλο η ορθότητα της διαδικασίας έναντι συγκεκριμένου προσώπου.

Σε υπόθεση μεταβίβασης ή κληρονομίας, η χρονική στιγμή είναι καθοριστική. Πρέπει να ελεγχθεί ποιος ήταν κύριος όταν έγινε η κατασκευή, ποιος ήταν κύριος κατά την αυτοψία και ποιος εμφανίζεται σήμερα ως υπόχρεος στην οικονομική διοίκηση.

Η διόρθωση του προσώπου μπορεί να είναι αναγκαία χωρίς να ακυρωθεί η ίδια η πολεοδομική κρίση.

Πρακτικά, σε κάθε τέτοια υπόθεση χρειάζονται τίτλοι, πιστοποιητικά μεταγραφής ή κτηματολογικές εγγραφές, συμβάσεις, αποδοχές κληρονομίας και στοιχεία κατοχής.

Το βασικό συμπέρασμα είναι ότι το λάθος όνομα δεν αποτελεί αυτόματο «εισιτήριο ακύρωσης». Μπορεί όμως να είναι κρίσιμο για το δικαίωμα άμυνας, την έναρξη προθεσμιών και το ποιος τελικά επιβαρύνεται οικονομικά.