Αναίρεση καταδικαστικής απόφασης για υπεξαίρεση από διαχειριστή εταιρείας λόγω αντιφατικής αιτιολογίας (ΑΠ 721/2026)

Ο Άρειος Πάγος έκανε δεκτή αίτηση αναίρεσης καταδικαστικής απόφασης, λόγω ελλιπούς και αντιφατικής αιτιολογίας ως προς την ενοχή του αναιρεσείοντος, ο οποίος κηρύχθηκε ένοχος για υπεξαίρεση αντικειμένου ιδιαίτερα μεγάλης αξίας, υπερβαίνουσας το συνολικό ποσό των 120.000 ευρώ, από διαχειριστή ξένης περιουσίας (ΑΠ 721/2026).

Ειδικότερα, το ανώτατο δικαστήριο διαπίστωσε ότι η προσβαλλομένη απόφαση διέλαβε αντιφατικές αιτιολογίες, καθόσον αφενός δέχθηκε ότι ο κατηγορούμενος είχε αναλάβει κατά το επίδικο χρονικό διάστημα την εξουσία διαχείρισης της εγκαλούσας εταιρίας, ενεργώντας μόνος ως πρόεδρος, διευθύνων σύμβουλος και αποκλειστικός διαχειριστής και ήταν αρμόδιος να ενεργεί υλικές και νομικές πράξεις διαχείρισης των οικονομικών υποθέσεών της, αφετέρου, όμως, απέρριψε τον ισχυρισμό του ότι, στο πλαίσιο της διαχείρισης, πουλούσε προϊόντα της εταιρίας και εξοφλούσε υποχρεώσεις της με δικά του χρήματα, ύψους άνω των 200.000 ευρώ, με την αιτιολογία ότι δεν έγινε ποτέ μέτοχος της εταιρίας.

Η ανωτέρω αιτιολογία κρίθηκε αντιφατική, διότι θέτει ως προϋπόθεση για την εγκυρότητα των πληρωμών προς τράπεζες και τρίτους προμηθευτές την ιδιότητα του μετόχου, η οποία δεν απαιτείτο, ενόψει των προηγούμενων παραδοχών του δικαστηρίου περί της ιδιότητας του κατηγορουμένου ως αποκλειστικού διαχειριστή.

Κατά την κρίση του Αρείου Πάγου, με τα όσα δέχθηκε το δικαστήριο της ουσίας, σε συνδυασμό σκεπτικού και διατακτικού, δεν διέλαβε την απαιτούμενη από τις διατάξεις του Συντάγματος και του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, ενώ υπάρχουν ελλείψεις, αντίφαση, ασάφεια και λογικά κενά που καθιστούν ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο ως προς την ορθή ή μη εφαρμογή των ουσιαστικών ποινικών διατάξεων του άρθρου 375 παρ. 1 και 2 ΠΚ, οι οποίες παραβιάστηκαν εκ πλαγίου, με συνέπεια η απόφαση να στερείται νόμιμης βάσης.

Απόσπασμα απόφασης

Περαιτέρω, η προσβαλλομένη απόφαση διέλαβε αντιφατικές αιτιολογίες αναφορικά με την ενοχή του κατηγορουμένου και μάλιστα ενώ δέχεται στο σκεπτικό της πως αυτός είχε αναλάβει από τις 4-6-2008 την εξουσία διαχείρισης του νομικού προσώπου της εταιρίας Ζαντεμπορική ΑΕ και ήταν αρμόδιος, ενεργώντας μόνος του ως πρόεδρος, διευθύνων σύμβουλος και αποκλειστικός διαχειριστής της εγκαλούσας εταιρίας να ενεργεί υλικές και νομικές πράξεις διαχείρισης των οικονομικών υποθέσεων της εταιρίας και τις εξουσίες του διαχειριστή, εν τούτοις ακολούθως, στο σκεπτικό δέχεται ότι: ''ο ισχυρισμός του ότι στα πλαίσια της διαχείρισης πουλούσε προϊόντα της εταιρίας και πλήρωνε τις υποχρεώσεις της και με δικά του χρήματα καταβάλλοντας, πάνω από 200.000 ευρώ, δεν ευσταθεί διότι δεν έγινε ποτέ μέτοχος της εταιρίας, τα ακίνητα της οποίας εκπλειστηριάστηκαν λόγω χρεών και περιήλθαν στις τράπεζες αιτία οφειλών'', αιτιολογία αντιφατική, καθόσον θέτει ως προϋπόθεση για την εγκυρότητα των πληρωμών που πραγματοποίησε ο κατηγορούμενος προς εξόφληση υποχρεώσεων της εγκαλούσας εταιρίας σε τράπεζες και τρίτους προμηθευτές, την ιδιότητα του μετόχου της εταιρίας ενώ τέτοια δεν απαιτείτο ενόψει του ότι, κατά τις προηγούμενες παραδοχές του δικαστηρίου, ο κατηγορούμενος ήταν αποκλειστικός διαχειριστής αρμόδιος να ενεργεί υλικές και νομικές πράξεις διαχείρισης των οικονομικών υποθέσεων της εταιρίας. Με αυτά που δέχθηκε το παραπάνω Δικαστήριο της ουσίας, σε συνδυασμό σκεπτικού και διατακτικού της προσβαλλόμενης απόφασής του, που παραδεκτά αλληλοσυμπληρώνονται, σε σχέση με την αξιόποινη πράξη της υπεξαίρεσης αντικειμένου ιδιαίτερα μεγάλης αξίας υπερβαίνουσας το συνολικό ποσό των 120.000 ευρώ, από διαχειριστή ξένης περιουσίας τελεσθείσας κατ' εξακολούθηση, κατ' άρθρα 375 παρ. 2-1 και 98 ΠΚ, για την οποία κηρύχθηκε ένοχος και καταδικάστηκε ο αναιρεσείων, δεν διέλαβε στην εν λόγω απόφασή του την απαιτούμενη από τις προαναφερόμενες διατάξεις του Συντάγματος και του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία σχετικά με το πόρισμά του και υπάρχουν ελλείψεις, αντίφαση, ασάφεια και λογικά κενά που καθιστούν ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο για την ορθή ή μη εφαρμογή των ουσιαστικών ποινικών διατάξεων των άρθρων 375 παρ. 1 και 2 του ΠΚ, οι οποίες παραβιάστηκαν εκ πλαγίου και η απόφαση στερείται νόμιμης βάσης.

Δείτε αναλυτικά την απόφαση στο areiospagos.gr.