Απόρριψη προσφυγής για παράνομη ετικέτα αλκοολούχου ποτού: Νόμιμη η επιβολή προστίμου λόγω υποτροπής (ΔΠΘ 1177/2026)

Απορρίφθηκε προσφυγή κατά πράξης επιβολής προστίμου ύψους 7.500 ευρώ, λόγω διαπίστωσης υποτροπής για παράβαση των διατάξεων περί υποχρεωτικής αναγραφής των προβλεπόμενων ενδείξεων στην ελληνική γλώσσα επί της φιάλης αλκοολούχου ποτού (ΔΠΘ 1177/2026).

Σύμφωνα με το ιστορικό της υπόθεσης, κατόπιν δειγματοληπτικού ελέγχου υπαλλήλων της Χημικής Υπηρεσίας (ΧΥ) Ηπείρου και Δυτικής Μακεδονίας σε επιχείρηση κάβας ποτών, δείγμα συγκεκριμένου αλκοολούχου ποτού, παραγωγής της προσφεύγουσας εταιρείας, χαρακτηρίσθηκε ως «μη κανονικό», διότι κατά παράβαση της οικείας υπουργικής απόφασης δεν έφερε τις απαιτούμενες ενδείξεις στα ελληνικά.

Αξίζει να σημειωθεί ότι, κατά την έκδοση της προσβαλλόμενης πράξης, λήφθηκε υπόψη ότι υφίστατο προγενέστερη όμοια πράξη επιβολής προστίμου για την ίδια ακριβώς παράβαση, το ίδιο προϊόν και την ίδια παρτίδα παραγωγής, με αποτέλεσμα να διαπιστωθεί η συνδρομή υποτροπής σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 2969/01.

Με την προσφυγή της, η εταιρεία προέβαλε, μεταξύ άλλων, ότι ο αριθμός των φιαλών που εντοπίστηκαν δεν ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα. Ο ισχυρισμός αυτός απορρίφθηκε ως αλυσιτελής, καθώς για τη διαπίστωση της παράβασης αρκεί έστω και μία φιάλη με μη κανονική ετικέτα. Ομοίως, το δικαστήριο έκρινε ότι δεν ασκεί καμία επιρροή στη νομιμότητα της πράξης η τυχόν διάθεση του προϊόντος στην αγορά με μεταγενέστερους αριθμούς παρτίδων.

Περαιτέρω, το δικαστήριο απέρριψε ως αβάσιμο τον ισχυρισμό περί παραβίασης της αρχής ne bis in idem, κρίνοντας ότι οι δύο διαδοχικές κυρώσεις δεν έχουν ποινικό χαρακτήρα, συνδέονται στενά λόγω της υποτροπής και αφορούν δύο επάλληλους ελέγχους που κατέληξαν στη βεβαίωση διακριτών παραβάσεων της ενωσιακής νομοθεσίας, η οποία επιτάσσει την επιβολή αποτελεσματικών και αποτρεπτικών κυρώσεων.

Περαιτέρω, απορρίφθηκαν οι ισχυρισμοί της προσφεύγουσας περί προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης της βάσει προγενέστερης βεβαίωσης συμμόρφωσης του έτους 2018, με το σκεπτικό ότι η εν λόγω βεβαίωση περιλάμβανε τα χαρακτηριστικά του ποτού στην ελληνική γλώσσα, ενώ μετά την επιβολή του πρώτου προστίμου η εταιρεία δεν ήταν δικαιολογημένη να πιστεύει ότι δεν θα εφαρμόζονταν οι κυρωτικές διατάξεις περί υποτροπής.

Το δικαστήριο έκρινε, τέλος, αδιάφορη νομικά την έλλειψη υπόδειξης από τη δημόσια αρχή για ανάκληση του προϊόντος, καθώς και το αίτημα διενέργειας πραγματογνωμοσύνης για δήθεν νόθευση της βεβαίωσης συμμόρφωσης ως προς την ετικέτα, καθότι η επισύναψη αντιγράφου ετικέτας δεν προβλέπεται από τον νόμο.

Απόσπασμα απόφασης

Επειδή, όσα προβάλλονται για τον ακριβή αριθμό των φιαλών που βρέθηκαν στις 9.3.22 σε κάβα ποτών στα ..., ενόσω η προσφεύγουσα δεν αμφισβητεί ότι πρόκειται για δικό της προϊόν εμφιάλωσης ούτε ότι προμήθευσε την εν λόγω επιχείρηση, δεν ανατρέπουν την πραγματική βάση της ένδικης παράβασης (μη αναγραφή στα ελληνικά των προβλεπόμενων υποχρεωτικών ενδείξεων), αφού για τη διαπίστωσή της αρκεί και μία φιάλη με μη κανονική ετικέτα. Επομένως, ο εν λόγω μη ουσιώδης ισχυρισμός είναι απορριπτέος ως αλυσιτελής. Ομοίως, δεν ασκεί καμία επιρροή στη νομιμότητα της προσβαλλόμενης πράξης προστίμου ότι, από την επιβολή του πρώτου προστίμου στις 28.6.21 έως τη βεβαίωση της ένδικης παράβασης το έτος 2022, η προσφεύγουσα είχε διαθέσει το εν θέματι αλκοολούχο ποτό στην αγορά με διαφορετικούς [μεταγενέστερους σε σχέση με τον ισχύοντα κατά το χρόνο της πρώτης χρηματικής κύρωσης (...)] αριθμούς παρτίδων παραγωγής. Τούτο διότι τέτοια διάκριση, προκειμένου να χωρήσει απαλλαγή από τις έννομες συνέπειες της παράβασης, δεν ποιείται το εφαρμοστέο νομοθετικό καθεστώς (βλ. μείζονα σκέψη της παρούσας), τα δε όργανα της αρμόδιας ΧΥ Κεντρικής Μακεδονίας εφαρμόζουν τις κείμενες διατάξεις, δεσμευόμενα από την αρχή της νομιμότητας. Περαιτέρω, αβασίμως προβάλλεται, κατ’ επίκληση της αρχής ne bis in idem, ότι ο προηγούμενος καταλογισμός προστίμου εμπόδιζε την έκδοση της προσβαλλόμενης πράξης. Ειδικότερα, αντίθετα προς τις αναφερόμενες στην 5η σκέψη της παρούσας σωρευτικές προϋποθέσεις, οι δύο αυτές διαδοχικές χρηματικές κυρώσεις, εκτός του ότι δεν έχουν ποινικό χαρακτήρα ως εκ του ύψους των απειλούμενων στον νόμο ποσών προστίμων (πρβλ. ΣτΕ 3473/17 σκ. 11 & 12, 134/18 σκ. 21 & 25), συνδέονται, περαιτέρω, στενά μεταξύ τους, συνεκτιμωμένης τόσο της επελθούσας -σε χρονική εγγύτητα σε σχέση με την πρώτη παράβαση- επιβαρυντικής περίστασης της υποτροπής της προσφεύγουσας κατά το έτος 2021, όσο και της εκ του νόμου λήψης υπόψη της πρώτης κύρωσης για την επιβολή της ένδικης. Επιπλέον, πρόκειται για δύο επάλληλους δειγματοληπτικούς ελέγχους προς διασφάλιση της ορθής εφαρμογής της ενωσιακής νομοθεσίας υπέρ των συμφερόντων του καταναλωτικού κοινού, οι οποίοι απέληξαν στη βεβαίωση δύο διακριτών παραβάσεων της αυτής νομοθεσίας και, άρα, δεν συντρέχει περίπτωση διπλής κύρωσης για μία και μόνη παραβατική συμπεριφορά, όπως εσφαλμένα υπολαμβάνεται. Σε κάθε περίπτωση, η εφαρμογή της αρχής ne bis in idem περιορίζεται, εν προκειμένω, και από την υποχρέωση επιβολής αποτελεσματικών και αποτρεπτικών κυρώσεων για παραβάσεις της ενωσιακής νομοθεσίας στον τομέα των αλκοολούχων ποτών (βλ. ανωτέρω 5η σκέψη). Συνεπώς, τυχόν ακύρωση της προσβαλλόμενης πράξης λόγω παράβασης της αρχής ne bis in idem, αφενός θα καθιστούσε γράμμα κενό περιεχομένου τις διατάξεις περί υποτροπής αφετέρου θα συνιστούσε και προσβολή της αρχής της αποτελεσματικής εφαρμογής του Κανονισμού (ΕΕ) 2019/787, την διασφάλιση της οποίας ο ενωσιακός νομοθέτης ανέθεσε στα κράτη μέλη της ΕΕ (βλ. ανωτέρω άρθρο 45 του Κανονισμού για περιθώριο εκτίμησης των κρατών μελών). Περαιτέρω, εκτός του ότι η επικαλούμενη από 30.11.18 βεβαίωση συμμόρφωσης διαλαμβάνει όλα τα περιγραφικά χαρακτηριστικά του αλκοολούχου ποτού «...» (επωνυμία πώλησης, κατάλογος συστατικών, παρασκευαστικός και εμφιαλωτικός οίκος) στην ελληνική και όχι στην αγγλική γλώσσα, εν προκειμένω, μετά την 28.06.21 που καταλογίστηκε με πρόστιμο 1.500 ευρώ για την ίδια με την εν θέματι παράβαση (βλ. την .../.../2021 απόφαση επιβολής προστίμου), συνεκτιμωμένης και της από 28.06.21 απολογίας του νόμιμου εκπροσώπου της ότι «οι συγκεκριμένες φιάλες προορίζονταν για την αγορά του εξωτερικού και από λάθος βρέθηκαν να κυκλοφορούν στην ελληνική αγορά», η προσφεύγουσα δεν ήταν δικαιολογημένη να πιστεύει ότι δεν θα εφαρμοστούν σε βάρος της, ως παραβάτη, οι περί υποτροπής κυρωτικές διατάξεις του ν. 2969/01 (πρβλ. ΣτΕ 332/17 σκ. 6). Άλλωστε, ασχέτως ότι η φερόμενη ως άξια προστασίας εμπιστοσύνη δεν δημιουργήθηκε από το έχον αποφασιστική αρμοδιότητα επιβολής κυρώσεων διοικητικό όργανο της ΧΥ του καθ’ ου, η επίμαχη βεβαίωση συμμόρφωσης δεν μπορεί να γίνει αντικειμενικά αντιληπτή, από τον μέσο δραστηριοποιούμενο στον τομέα των αλκοολούχων ποτών οικονομικό φορέα, ως εφεξής παραίτηση από κάθε περαιτέρω ελεγκτική ενέργεια για το ίδιο προϊόν.

Δείτε αναλυτικά την απόφαση στο adjustice.gr.